In de ontmoetingen, met mensen binnen onze praktijk, komt het voor dat er mensen zijn die eerder hulp hebben gezocht. En vanuit die hulp een label of etiket opgeplakt hebben gekregen. ‘Ben ik echt gestoord’? vroeg onlangs nog een jonge vrouw aan ons.

In dit artikel aandacht voor verstoringen.

Hoe een label ontstaat

Laten we om te beginnen eens kijken naar wat een label of etiket eigenlijk is. Het is niets anders dan dat je bent geclassificeerd volgens de bijbel van de psychiatrie: de DSM 5.

Je kampt met bepaalde symptomen. Deze symptomen worden in het licht gehouden van een classificatie systeem. Vallen er een aantal symptomen in een bepaalde klasse dan wordt je voorzien van een etiket of label. Voorbeelden van dergelijke labels zijn:

  • ADHD
  • PDD NOS
  • Afhankelijke persoonlijkheidsstoornis
  • Borderline
  • Bipolaire stoornis etc.
  • Narcistische Persoonlijkheidsstoornis
  • Etc

Binnen onze praktijk werken wij niet met labels of etiketten. Wij zien je als mens. Een mens die aanloopt tegen iets wat om aandacht vraagt. Ben je dan gestoord? Nee.

Hoe wij omgaan met jouw klacht(en)

Je dient in onze ogen een klacht altijd in het licht zien van je ontwikkeling. Niet alleen jouw ontwikkeling maar ook die van je ouders en grootouders. Want dat is het verhaal. En zo heeft eenieder haar of zijn eigen verhaal.

Wat is je overkomen en wat is er toen in je gebeurd. Dat zijn de meest zinvolle vragen die je, volgens ons althans, aan iemand kunt stellen. Laten we dit eens illustreren met een voorbeeld.

Wanneer er vroeger voor jou als kind weinig aandacht was. Je niet in je behoeften werd voorzien, je om aandacht schreeuwde en daardoor wat gedrag liet zien, wat iemand zou kunnen classificeren als zijnde druk. Is dit dan een reden om iemand te classificeren als zijnde ADHD?

Valt het gedrag van het kind niet te verklaren? Kortom dien je te luisteren naar het verhaal. Wat is je overkomen? En dat verhaal zo breed mogelijk te verkennen. Want dan pas heb je meer kans om de klachten te helen dan dat je oppervlakkig werkt. Waarmee wij bedoelen dat de aandacht puur uitgaat naar de symptomen.

Stel dat de moeder van jouw moeder, je oma, niet blij was met haar zwangerschap. Dat ze zelfs een abortus heeft overwogen. Wat denk je wat er in je moeder is gebeurd destijds? Wat is haar overkomen. En wat voor gevolgen heeft dit gehad voor jouw ontwikkeling?

Dat is een geheel andere benadering dan te kijken naar welke klachten zich uiten in jou en daar de behandeling op af te stemmen.

Kortom: dienen we het verhaal te begrijpen. En dan ontkom je er niet aan om terug te kijken tot enkele generaties voor jouw geboorte. Vanuit onze visie is dit hulpverlenen.

 

Gerda van Bruggen en Meindert Telkamp

Meer informatie of een afspraak maken? Bel of mail ons gerust.

Call Now Button