De impact van vroegkinderlijke traumatisering in je brein is best wel groot.

Vroegkinderlijke traumatisering is een specialisatie binnen onze praktijk. We bieden zorgvuldige afstemming en behandeling daartoe.

“Ik ben werkelijk van top tot teen gescreend in het UMCG. Steeds was de conclusie dat men niets kon vinden. Echter ik voelde toch dat er iets niet klopte? Een boek trok mijn aandacht waarop ik dacht: dit gaat over mij, dit ben ik? Ik heb een afspraak bij Meindert gemaakt en toen viel het kwartje.”

Peter K - Harkstede

Alles heeft een begin

Vroegkinderlijke traumatisering is een specialisatie binnen onze praktijk. Omdat ik zelf heb ervaren hoe of dit heeft doorgewerkt in mijn leven. En wat het allerbelangrijkste is: dat ik zie hoe belangrijk het is dat er adequate hulp en oog en oor voor is. Want daar schort het nogal eens aan.

Ik durf rustig te stellen dat de impact, van vroegkinderlijk trauma, op de gezondheid van de mens ontzettend groot is. De jonge cijfers laten zien dat ca. 51% van de mensen chronisch ziek zijn. Daarvan is naar mijn ervaring en gevoel een grote oorzaak vroegkinderlijke traumatisering!  Want onbewust werkt dit nog immer in je door.

Naast deze pagina heb ik de pagina microtraumata door vroegkinderlijk trauma geschreven. Op die pagina ga ik nader in op het ontstaan van vroegkinderlijk trauma en de behandelmogelijkheden.

Op deze pagina ga ik gedetailleerder in op de klachten die je in jouw huidig leven daarvan kunt ondervinden. Persoonlijk als relationeel. En hoe deze doorwerken op je gezondheid.

Hoe vroegkinderlijk trauma doorwerkt

Deze traumatisering werkt door op tal van levensgebieden. Hierbij kun je denken aan:

  • wat ik van me zelf vind
  • hoe ik mij gezond kan verbinden in een (werk) relatie
  • op een gezonde wijze in het leven staan
  • het gevoel hebben dat je leeft en niet overleeft
  • voortdurend veranderen in je (werk) relatie
  • een gezonde autonomie i.p.v. een schijnautonomie
  • je gezond kunnen verbinden met de ander vanuit je hart
  • gezonde grenzen kunnen aangeven
  • niet het gevoel hebben dat je alles maar alleen moet doen
  • goed het verschil kunt opmerken tussen wat van jou is (emotie/gevoel) en wat van de ander
  • het kunnen hanteren van gezonde familiebetrekkingen

De basis in alles is dat je beschikt over een gezonde autonomie. Dat wil zeggen dat je binnen het gezin een gezonde ruime hebt gekregen om je te ontwikkelen. Dat er vanuit de ouder(s) daardoor een gezonde afstemming was.

Hierbij ga ik ervan uit dat je als kind was gewenst en er geen ingrijpende levensgebeurtenissen in je hebben plaatsgevonden. Mocht dit zo zijn dan kun je er op deze pagina meer over lezen.

Wat je voelt in je brein en lichaam

Klachten die je mentaal daardoor kunt ontwikkelen zijn:

  • jezelf wegcijferen
  • bang zijn voor kritiek
  • angst om afgewezen te worden
  • niet om hulp durven vragen
  • prestatiedwang
  • de ander voortdurend pleasen
  • aansturen op conflicten
  • je niet durven te binden
  • achterdochtig zijn
  • controle
  • voortdurend in de belangstelling willen staan
  • jaloezie
  • blozen/verlegenheid
  • je behoeften niet uiten of zelfs niet eens weten wat of ze zijn
  • geen kritiek durven uiten
  • slecht om kunnen gaan met teleurstelling
  • het gevoel hebben dat de ander beter, aantrekkelijker is dan jou
  • je voortdurend moeten bewijzen
  • jezelf niet aantrekkelijk vinden
  • voortdurend verwikkelt zijn in conflicten en/of ruzie

Je lichaam reageert vaak zo:

  • darmklachten
  • migraine
  • hernia
  • nek- en schouderklachten
  • ontstekingen
  • fibromyalgie
  • snel vatbaar voor verkoudheid of griep
  • allergische reacties
  • burn-out / overspannenheid
  • somberheid/depressie
  • hartritme stoornissen
  • ademhalingsklachten
  • problemen met je gewicht
  • veel behoefte aan zoet
  • verslaving aan alcohol, middelen
  • diabetes 2
  • hypertensie

Onderzoek en medicalisering

Ik maak het zo ontzettend vaak mee. Dat het lichaam zich uit in klachten. Dat er verwijzing plaats vindt vanuit de huisarts naar een ziekenhuis. Waardoor tal van onderzoeken volgen en met regelmaat er wordt gezegd: we hebben niets kunnen vinden. Echter kan het ook zijn dat er wel iets word gevonden. Wat betekent dat er een diagnose wordt verbonden aan je klacht(en) en daarop behandeling plaats vindt.

Echter wat is de oorzaak. De Hongaarse arts Gabor Mate, reist en spreekt in vele landen, over de oorzaak van vele gezondheidsklachten. En dat is vroegkinderlijk trauma. En daarin staat hij zeker niet alleen. Vooral in Amerika wordt daarnaar veel wetenschappelijk onderzoek gedaan en over gepubliceerd.

Vaak ook kan een (huis) arts van mening zijn dat medicatie op zijn plek is. Echter medicatie dooft geen vroegkinderlijke traumatisering(en).

De gevolgen van vroegkinderlijke traumatisering zijn ontzettend groot. Waardoor er serieuze gezondheidsklachten op latere leeftijd ontstaan. Hierbij kun je denken aan de periode naar jong volwassenheid t/m de volwassenheid. Het ACE onderzoek, waar je op deze pagina, er meer over kunt lezen heeft laten zien dat ingrijpende levensgebeurtenissen in de jeugd op latere leeftijd leiden tot (ernstige) gezondheidsklachten.

Echter vaak wordt de relatie niet gelegd. Enerzijds omdat er niet goed wordt doorgevraagd en anderzijds omdat er klachten er zijn. Je wilt ervan af waardoor al snel het idee kan ontstaan dat er in het lichaam iets niet goed functioneert. En dat valt heel goed te begrijpen want je voelt het toch? Echter is het zo dat de oorzaak van je klacht al veel vroeger in ontstaan.

Je brein en lichaam zijn niet in evenwicht. Er is geen harmonieuze relatie tussen beiden. Echter zijn er voortdurende spanningsvelden, lage drukgebieden, aanwezig.  Kortom: de impact van vroegkinderlijke traumatisering op je brein en lichaam zijn groot!

Je leeft niet doch overleeft. En dat overleven heb ik zelf heel goed ondervonden. Altijd had ik het gevoel dat ik leefde. Totdat ik klachten ging ontwikkelen en duidelijk werd dat dit niet zo was. In die tijd had ik een ‘abonnement’ bij de huisarts. Doch deze begreep mij niet ik en ik mezelf in die tijd ook niet. Na best wel een, voor mijn gevoel te lange zoektocht, viel het kwartje. En dat begint het proces van je helemaal opnieuw af te stemmen op:  wie ben ik! En vooral wie je wilt zijn.

Wie wil je zijn

Dat is de meest belangrijke vraag die jij jezelf kunt stellen. Stel dat je bijvoorbeeld kampt met dat jij jezelf voortdurend wegcijfert. Dan zou je hulpvraag kunnen zijn dat je daarin sterker wilt worden. Echter is de hulpvraag een gevolg. Eerst zal de wortel zichtbaar gemaakt dienen te worden. Want anders dan ontwikkel je een nieuwe overlevingsstrategie op een andere.

tree of lifeHoe is die wortel ontstaan en heeft die kunnen groeien, waardoor je niet het gevoel hebt dat je leeft. Dit betekent dat we  ‘onder de grond’ contact dienen te maken met die conditionering. Wanner deze is begrepen en geheeld komt er ruimte. Om te zijn, wie je wilt zijn.

Want wie wil je zijn:  als mens, partner, vriend of vriendin, broer, zus, zoon, dochter of collega. Wanneer je dat kunt uitstralen, zonder overlevingsstrategie, dan leef je. En hiermee stip ik direct al iets heel belangrijks aan: de strategie om te overleven. Heb je enig idee of jij dit doet? En zo ja:  hoe dan?

Niet overleven maar leven

Wanneer er niet die juiste afstemming was. Je geen gezonde ruimte hebt gekregen om je te ontwikkelen dan ga je overleven. Daartoe heb je strategieën ontwikkelt. Wellicht dat je er enkele van herkent:

  • altijd maar die lach opzetten
  • vooral niet tegenspreken
  • screenen: is het wel veilig?
  • je verdoven met alcohol, middelen
  • dwangmatig internet of social media gebruik
  • je troosten met zoetigheden of het kopen van spullen
  • altijd is er die JA
  • vooral niets van jezelf laten zien
  • nee hoor, ik heb niets nodig
  • je terugtrekken
  • liegen, bedriegen, ontkennen

Deze strategieën ontwikkel je al op jonge leeftijd en die pas je nog immer toe. Het is een wezenlijk deel geworden van je identiteit. Echter na verloop van tijd gaat het wringen. Je gaat klachten ontwikkelen en dat is een uitnodiging om eens in die spiegel te gaan kijken: leef of overleef ik.

De behandeling van vroegkinderlijk trauma vraagt om juiste aandacht en afstemming voor jou als persoon en je klacht(en). In de 20 jaar dat ik nu werkzaam ben in dit mooie vak heb ik daarin een eigen werkwijze en specialisme ontwikkelt.

Mijn eigen ervaringen, mijn gevoeligheid en opleidingen hebben geleid tot een onderscheidende aanpak en behandeling.

Kamp je met vroegkinderlijk trauma? Doe er iets aan.

Enkele recente ervaringen

“Opgegroeid in een stressvolle omgeving. Waardoor altijd problemen met hoe blijf ik rustig. Dat heb ik bij Meindert kunnen ervaren.”

Robert S - Middelstum

“Wat heb ik de impact van mijn jeugd onderschat. Altijd dacht ik 'ach het valt toch best wel mee'. Helaas bleek dit niet zo te zijn. In een mooi traject heb ik mezelf weer leren ontmoeten.”

Carolien M - Delfzijl

“Mijn klachten een gevolg van vroegkinderlijk trauma? Dat heb ik altijd weten te ontkennen. Later tijdens de sessie werd me duidelijk dat dit een overlevingsstrategie van me was. Daar heb ik nu mee afgerekend.”

Samira K - Uithuizen